Eve Çelik Kasa Almak Mantıklı Mı?
Bazen, basit bir soru insana hayatını sorgulatır. “Eve çelik kasa almak mantıklı mı?” diye sordum bir gün, Kayseri’nin soğuk bir akşamında. Gözlerim, bilgisayar ekranındaki alışveriş sitesinde gezinirken birden bir çelik kasaya takıldı. Öyle bir anda oldu ki… O kadar içimi girdi ki bu düşünce, sanki bir şey eksikti ve bu kasa o eksik parça olabilirdi. Ama sadece o an mıydı? Gerçekten mi? Bu kadar küçük bir şeyle hayatımı değiştirebilir miydim? Ya da belki başka bir şeyin eksikliğini hissediyordum, farkında bile değildim.
Çelik Kasa: Güvenlik mi, Takıntı mı?
Kayseri’de yaşayan biri olarak, güvenlik hep aklımın bir köşesinde var. Son yıllarda artan hırsızlık haberleri ve günlük hayatın zorlukları beni bir noktada tedirgin etti. Belki de nehrin akışına kapılmak kolaydır, ama bazen o akışın içinde kaybolduğumuzu fark etmeyiz. Bir gün eski dostum Cem, bana “Buna ihtiyacın var mı? Bu kadar paranı saklamanın anlamı ne?” diye sordu. Cem’in sorusu, kafamda yankılandı. Hem de çok! Gerçekten de hayatımdaki en büyük güvencem, kilitli bir kasa mı olmalıydı? Ama ya gerçekten bu kadar güvenli hissedebilseydim, kendimi?
Çelik kasa fikri ilk geldiğinde kafamda bir çeşit “güvende hissetme” arzusu vardı. Güvenlik! Evet, o an her şeyin yolunda gitmesini ve bir kaygıdan arınmış hissetmeyi istiyordum. Kasa sadece bir metal kutudan fazlasıydı; o, bir tür korunma, bir tür huzurdu. Ama sonra birden, kendimi sormaya başladım: “Gerçekten bu kadar güvenli hissedebilir miyim?”
Umut ve Hayal Kırıklığı Arasında
O gece yatağımda uzanırken, kasa fikri zihnimde dönüp duruyordu. Evdeki eski eşyalar, banka kartlarım, birkaç önemli evrak… Hepsi güvenli bir şekilde saklanması gereken şeylerdi. Ama, kasanın yalnızca fiziksel bir güvenlik sunduğunu fark ettiğimde, bir hayal kırıklığına uğradım. Sadece dışarıdan gelecek tehlikeler mi vardı, ya da kendi içimdeki korkularla başa çıkabiliyor muydu? O kasa, bana yalnızca dış dünyadan gelebilecek her türlü tehdidi hatırlatıyordu. Ama içimdeki korkuyu, kaygıyı ne yapacaktım?
Bir çelik kasa, bana sadece fiziksel bir güvenlik sağlamazdı, bir yerde duygusal bir yük de taşıyordu. Zihnimdeki tüm olasılıkları hesaplayarak, o gece kendi içimde bir denge kurmayı denedim. Evdeki her şeyin düzenli olması gerektiği gibi, hayatımda da bir düzen olmalıydı. Bu kasayı almak, sadece dışarıdaki dünyaya karşı değil, kendi içimdeki düzen arayışımın bir simgesiydi. Ama bu kadar mıydı?
Kasa Almanın Gerçek Anlamı: Güvenli Bir Alan
Bir hafta sonra, kasayı almaktan vazgeçtim. Sonunda şunu fark ettim: Çelik kasa sadece fiziksel güvenlik sağlasa da, asıl güveni kendimde bulmam gerekiyordu. Evime çelik kasa almak mantıklı mıydı? Evet, belki de fiziken güvenliydim, ama bir yerlerde bir boşluk vardı. Bu boşluğu dolduracak şey, sadece bir kutu değil, içsel bir huzurdu. Dışarıdaki her şeyin tehlikeli olduğunu düşündüğümde, aslında kendimi güvende hissetmemin tek yolu, gerçekten doğru olanla barış yapmaktı.
Bir gün sabah işe gitmek üzere evden çıkarken, cebimde sadece anahtarlarım ve bir avuç para vardı. Ve o an fark ettim: Kendi güvenliğimi sağlamak, sadece dışarıdan gelen tehlikeleri engellemekle değil, kendi içimdeki huzuru bulmakla ilgiliydi. Çelik kasa, her ne kadar mantıklı görünse de, içimdeki güvensizlikleri çözmeye yetmeyecekti. Belki de kendime güvenmenin ve hayatı kabul etmenin tam zamanıydı.
Sonuç: Çelik Kasa mı, Huzur mu?
Sonuçta, eve çelik kasa almak mantıklı mı sorusunun cevabı, sadece “evet” ya da “hayır”dan ibaret değil. Bu, hayatın kendisini sorgulamak gibi bir şeydi. Bir kasaya ne kadar güvenebilirdim? Bu kasanın içinde ne saklayabilirdim? Kendi güvenliğimi, huzurumu ve mutluluğumu fiziksel bir kutuya sığdırabilir miydim?
Kayseri’nin soğuk akşamlarında, o kasa fikriyle boğuşarak geçirdiğim geceler sonunda şunu anladım: Huzur, güvenlik ve mutluluk, aslında dış dünyadan değil, iç dünyamızdan gelir. Belki de bu yüzden, çelik kasa almak her zaman mantıklı olmayabilir. Çünkü gerçek güvenliği sağlayacak olan şey, başkalarının değil, kendi içindeki güvendir.